+::지-드래곤 Number7::+ View my profile

[Fic]… “love” in the “fantasy” [EP. 12]

posted on 10 Dec 2010 08:08 by 066268494 in Fic

 [Fic]… “love” in the “fantasy” [EP. 12]

Title: [Fic]… “love” in the “fantasy”

Genre: YAOI Romance

Pairing: Youngbae x Jiyong [YBGD]

Notes: ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ><

 

            เสียงกริ่งบอกเวลาเลิกเรียนดังขึ้นได้พักใหญ่ หากแต่ควอนจียยังคงนั่งเท้าคางมองวิวภายนอกอย่างเหม่อลอย ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มอ่อนหวาน บนโต๊ะเรียนมีรูปวาดดินสอรูปดอก Forget me not วางอยู่ ถึงแม้จะเป็นคาบศิลปะแต่เขาก็ไม่ได้ยุ่งวุ่นวายอะไรกับแผ่นกระดาษบนโต๊ะเลยแม้แต่นิดเดียว

 

            ความหมายของดอกไม้ดอกน้อยๆยังคงวนเวียนอยู่ในหัวเขา

 

            ตั้งแต่เมื่อคืน...

 

            ดวงตากลมโตจ้องมองไปสนามฟุตบอลที่ตอนนี้ไม่มีใครแล้ว นักีฬาตอนนี้กำลังเดินทางไปยังสนามแข่งได้พักใหญ่ๆ

 

            ชั้นคงไม่ได้คิดไปคนเดียวใช่มั้ย ทงยองเบ...

 

            คนตัวผอมถอนหายใจเฮือก ก่อนจะเก็บข้าวของต่างๆบนโต๊ะใส่กระเป๋า พร้อมกับแบกขึ้นหลัง ขาเรียวยาเร่งก้าวไปยังจุดหมายต่อไปทันที

 

++++++++++++++++++++++

 

“วันนี้เป็นอะไรกันห๊ะ ทำไมทำแต้มไม่ได้เลย”

 

            เหล่านักกีฬายืนหน้าสลดเรียงหน้ากระดานอยู่ต่อหน้าโค้ดฝึกสอนหลังได้ขอเวลานอกได้พักใหญ่

 

            จียงเดินก้าวเข้ามาในสนามบอล เห็นร่างหนายืนสลดโดนต่อว่ากันทั้งทีมก็อดขำไม่ได้ ยองเบเงยหน้าขึ้นมองคนตัวบางที่พึ่งมาถึงก็ส่งยิ้มให้เหนื่อยๆ

 

            จียงยกมือขึ้นปิดปาก ก่อนจะส่งยิ้มหวานให้กำลังใจยองเบแทนที่จะมาหัวเราะเยาะ

 

“ยิ้มหวานให้ใครกันคะ?” น้องสาวตัวดีโผล่ขึ้นมาตรงหน้าเขาพอดี จียงชะงัก แต่มินจีกลับหัวเราะร่า

 

“พี่มาสายนะ” จียงยิ้ม ก่อนจะขยี้หัวทุย มินจีทำหน้ามุ่ย ก่อนจะจูงมือพี่ชายไปนั่งที่เก้าอี้ริมสนาม

 

            นักกีฬาเริ่มทยอยลงสนามอีกครั้ง แต่มีใครบางคนมิวายหันกลับมามองร่างบางที่นั่งลอยหน้าลอยตาอยู่ริมสนาม ยองเบยกยิ้มอย่างเอ็นดู ก่อนที่เจ้าตัวจะวิ่งลงสนามไป

 

            เสียงนกหวีดดังขึ้น ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง ก่อนหน้านี้การที่ทำแต้มไม่ได้ ยังไม่มีใครหาสาเหตุได้ว่าเพราะอะไร แต่ตอนนี้ หนึ่งหนุ่มที่เล่นอย่างเอาเป็นเอาตายทำแต้มได้อย่างรวดเร็ว ก็ยังไม่มีใครทราบสาเหตุเช่นกันว่าเป็นเพราอะไร แต่ยังไงซะ อาจจะเป็นเพราะผู้ชมคนใหม่ที่พึ่งมาถึงเมื่อครู่นี้กระมัง

 

ตอนนี้นี้การแข่งขันกำลังประทะกันอย่างดุเดือด ยองเบยังคงทำแต้มให้ทีมได้อย่างต่อเนื่องจนน่าแปลกใจ เวลาผ่านไปครึ่งแรกได้หมดลง คะแนนนำอยู่ที่ 4ต่อ2 เพื่อนในทีมวิ่งกรู่เข้ามาหาฮีโร่ประจำทีมอย่างดีอกดีใจ บ้างก็ขยี้ผม บ้างก็กระโดดกอดคอเป็นการชมเชยเล็กๆน้อยๆแด่นักกีฬาคนเก่ง

 

            ยองเบเดินละออกมาจากกลุ่มเพื่อนๆ ก่อนจะมานั่งลงข้างๆจียงที่นั่งดูการแข่งขันอยู่ริมสนาม

 

“ไง...เป็นไงมั่ง”

 

“ทำไมตอนแรกถึงทำแต้มไม่ได้ล่ะหืม?” ยองเบหัวเราะ ก่อนจะรับขวดน้ำที่ถูกส่งมาจากคนข้างกาย

 

“ชั้นอยากกินชาโสม...ไปซื้อให้หน่อยสิ...” จียงเลิกคิ้ว ก่อนจะมองซ้ายมองขวา

 

“จะให้ไปซื้อที่ไหนล่ะ?”

 

“แถวๆนี้แหละ...ไปซื้อให้หน่อยนะ...”

 

            จียงเบ้ปาก ก่อนจะลุกเดินหายไป ยองเบจ้องมองคนตัวผอมเดินหายออกไปจากสนามบอล

 

            น่ารักจริงๆ

 

++++++++++++++++++++++

 

            ท่ามกลางพื้นหิมะที่ขาวโพน ควอนจียงเดินออกมาจากสนามฟุตบอล ดวงตากลมเหลือบมองซ้ายทีขวาที ก็ไม่พบกับร้านขายชาเลยสักแห่ง

 

            คนตัวบางอมลมแก้มป่องอย่างขัดใจ แต่ก็ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ จียงเดินมาได้พักใหญ่ๆเขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อพบกับร้านชาเล็กๆ

 

“เจอซักที” คนตัวบางบ่นพรางถอนหายใจ ก่อนจะเดินเข้าไปในร้าน

 

“ยินดีต้อนรับคร้าบบบ”

 

“อ้าว...นายแดซองหนิ”

 

“อ๊ะ รุ่นพี่จียงสวัสดีครับ” หนุ่มตาตี่ที่วิ่งมาจากหลังร้านหยุดอยู่ตรงหน้าเขาก่อนจะโค้งทักทายอย่างมีมารยาท เขาวิ่งไปจัดการเก็บโต๊ะใกล้ๆ ต้อนรับแขกใหม่ทันที

 

“รับอะไรดีครับรุ่นพี่”

 

“ขอเป็นลาเต้ กับชาโสมร้อนนะ” แดซองพยักหน้า ก่อนจะวิ่งหายไป ไม่นานมากนัก เขากลับมาพร้อมกับกาแฟลาเต้มาเสิร์ฟให้ถึงที่

 

“ชาโสมที่สั่งไม่ใช่ของชั้นนะ ชั้นต้องเอาไปให้คนสั่งน่ะ นายช่วยรักษาความร้อนมันด้วยก็แล้วกันนะ”

 

“ได้ครับพี่ เมื่อกี้ผมกำลังจะไปสนามบอลอยู่พอดี วันนี้ผมเองก็มีรายชื่อติดอยู่ในตัวสำรองครั้งนี้น่ะครับ พี่จะไปด้วยมั้ยครับ?”

 

“ชั้นมากกว่ามั้งที่ต้องถามนาย ชั้นพึ่งมาจากสนามบอลเมื่อกี้นี้เอง”

 

“อ้าวหรอกครับ? งั้นไปด้วยกันเลยดีกว่านะครับ”

 

            แดซองหัวเราะร่า เขาวิ่งหาไปหลังร้านก่อนจะวิ่งกลับมาพร้อมกับชาโสมในแก้วเก็บความร้อน จียงรับมาก่อนที่ทั้งคู่จะมุ่งหน้าไปยังสนามฟุตบอล

 

            แต่เหมือนจะยังไม่รู้เรื่องอะไรเลยงั้นสินะ

 

            การแข่งขันในสนามที่เพิ่งเริ่มได้สักพักได้หยุดลง แต่กลับมีความวุ่นวายและชุลมุนเกิดขึ้น สะกอร์ยังคงหยุดอยู่ที่4ต่อ2เหมือนเดิม

 

            แต่เหตุการณ์ในสนามไม่มีอะไรที่เหมือนเดิม

 

++++++++++++++++++++++

 

“รีบพาไปห้องพยาบาลก่อน”

 

“อดทนไว้นะเพื่อน อดทนไว้นะ”

 

 

++++++++++++++++++++++++++++

ตัดเอาดื้อและ ฮ่าๆๆๆๆ

ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเลยค่ะ TT^TT

จะสอบแล้วอ่าาาาาาา *แกล้งตายดีกว่า*

 

ปลลลลล. คิดถึงงงงงงง พี่สาวทุกๆคนค่าาาา

 

Comment

Comment:

Tweet

ใครเป็นอะไร !!
ไม่ใช่เฮียเบ้ของน้องใช่มั้ย !!!
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ด !!!!!!
แกนี่ตัดฉับได้ทุเรศมาก TT
มันค้างนะเว้ยเฮ้ย !!!


ปล.เม้นไม่ฮา เม้นสั้น กำลังเครียด - -
{เกลียดสลัดเอสเอ็มแม่งส่งคะแนนซูจูไปมั่ว
อยากให้โซนยอชนะเพราะกำลังโปรโมทในยุ่น ชิท!}
รู้สึกโล่งเมื่อได้ระบาย (Y)

#2 By Zack! on 2010-12-10 18:20

*ตายแน่*!!!!!!

อะไรกันมาตัดจบกันแบบนี้เลยเหรอ???

มาให้พี่บีบคอเดี๋ยวนี้เลยยยนะ!!!!

แต่แบบว่ามีใช้ให้ไปซื้อของให้ด้วย อิอิ
ยองเบนี่ร้ายกาจ จียงก็เชื่องเกินคาด
เดินไปซื้อให้เฉยเลย
แสดงว่าชอบกันแล้วสิ.....

แล้วอะไรอ่ะ..ตอนก่อนจะจบเนี่ยะ
ใครเป็นอะไร??
คงไม่ใช่ยองเบหรอกเนอะ...
รออ่านตอนหน้านะจ้ะ

เรื่องสอบก็สู้ๆนะจ้ะ
ปล.คิดถึงน้องสาวเช่นกันbig smile

#1 By ♥Snow_G♥ on 2010-12-10 09:04

Code Here.